Podstawowe podstawy uczenia się dorosłych

W następnych postach na mojej witrynie przedstawię warunki uczenia się osób po 30 roku życia. W projekcie składającym się z przekazywania wiedzy w szerszym podeściu można wskazać  główne etapy, definiujące zasób wiadomości nie tylko jako posiadane przez pracownika ustrukturyzowane dane, ale dodatkowo umiejętności ich użycia w praktyce i wykształcone nastawienie do życia. To podejście zbadał Michael Hanson w 1998 roku i ciekawie zaprezentował ją w ostatniej monografii, dostępnej tu:
Autorskie Gry Menedżerskie  Dla Przedsiębiorstw
Początkowy ruch w działaniach uczenia innych w opisanym wyżej opisuje się jako nieograniczoną nieumiejętność w posługiwaniu się wiedzą, która jest tym samym co posiadanie wiedzy za pomocą dwóch elementów:  adept danej dziedziny wiedzy mało doświadczył w danym obszarze wiedzy oraz nie zdaje sobie sprawy z swojej niewiedzy.
Drugim etapem będzie zwykle ograniczona postawa niekompetencyjna. W trakcie jego występowania adept jest świadomy luk w ramach posiadanych umiejętności, jednak nadal nie posiada wystarczająco dużo danych o świecie, aby wspomniane wyżej puste obszary wypełnić.
Następny etap nazywa się „uświadomiona kompetencja”. Uczeń dał radę pozyskać jak dotąd wstępną umiejętność działania, jednakże ażeby wykorzystać ją w praktyce powinien być przygotowany na pracę mając konieczną determinację w działaniu. Ten  etap nie zawsze kończy się realnym wzrostem kompetencji. Na tym etapie nie ma znaczenia już czynność przekazywania wiedzy,  zaczyna duża chęć samodoskonalenia.
Ostatnim elementem w procesie edukacji, możliwym do osiągnięcia, pod warunkiem, gdy człowiek szkolony z danego tematu jest zafascynowany nową umiejętnością, jest „nieświadoma umiejętność w posługiwaniu się zdobytą wiedzą”. Nabyta postawa kompetencyjna jest już systemem odruchów, wartości życiowych i zachowań.
Warto zauważyć, iż wiele kursów, projektów szkoleniowych i akademicko pojmowana edukacja szkolna jest skoncentrowana na sposobach rozwoju kompetencji człowieka. W związku z tym w kolejnym wpisie przedstawię strategie uczenia się homo sapiens. Należy je przemyśleć, jeśli gry i symulacje będą w agendzie projektu szkoleniowego.
Paweł Górnikiewicz
Redaktor tej notatki  jest absolwentem wydziału germanistyki Uniwersytetu Warszawskiego i studiów podyplomowych z obszaru  finansów. Posiada licencję Instruktora Zmiany Osobistej UPU. Pracuje w Gdańsku.  Od czternatu sezonów szkoli i rozwija badania odnoszące się do negocjacji międzykulturowych w sektorze „reklamy”.

O NASZYM BLOGU:
Gry Szkoleniowe
Treningi dla pracowników
Gry symulacyjne
HR dla nieHRowców
Lean games
Kreatywność
Warsztaty zamknięte
Materiały do symulacji dla szkoleniowców

03.06.2016. 14:31